Achter de schermen van het Peutercollege

Musje bezwijkt haast van de hitte op deze zomerdag. Hoeft ook niet op het dak te zitten want er is niets te zien. Er loopt niemand op straat. Ook de scholen zijn dicht, het is vakantie.

De peutertjes van het Peutercollege in Rotterdam zijn ook vrij. Dat zullen ze wel jammer vinden want het is heel leuk op het Peutercollege. Je leert er namelijk dat je niet als eiland in het leven staat, maar dat je een community bent, en dat je een maatschappelijke rol hebt in de samenleving. Je gaat op bezoek bij een slager of een fysiotherapeut en kan je ervaring dan weer delen met je groep.

Als ik later groot ben

Ik doe een beetje musserig, hoor. Ik denk dat de peutertjes het best heel leuk hebben daar op het Peutercollege. Het ziet er gewoon goed verzorgd uit. Ik ben er trouwens zelf nooit geweest, maar ik heb ooit een opleiding voor Kinderverzorging/Jeugdverzorging gedaan dus ik heb wel een idee waar je op moet letten.

Maar het Peutercollege is geen doorsnee peuterspeelzaal, want er worden technieken toegepast die van de peutertjes brave, hardwerkende burgers moeten maken. Hoe weet ik dat? Lees hier verder

Musje zegt: zo komt de weg vrij voor SIBs

 

Het is een eenvoudig optelsommetje: contract  +  prestatieafspraak =  Social Impact investeren. 

Ieder contract is weer anders, maar het principe is in grote lijnen hetzelfde als een SIB. Investeerders betalen de begeleiding en bewaking van het kind (of van de kwetsbare volwassene), en de overheid stort de bespaarde kosten terug in de pot. Heel veel data over het kind moeten ervoor zorgen dat iedereen zicht houdt op een succesvol verloop van de investering.

De reden voor de aanbestedingsplicht staat gewoon op VNG.nl. Tsjilpt het voort!

Nieuw onderzoek: hoe schoffelen we alle kinderdata bij elkaar?

Elk musje telt

Is het verzamelen van veel data iets van onze tijd?

Wat kosten twee mussen? Zo goed als niets. Maar er valt er niet één dood neer als jullie Vader het niet wil. Bij jullie zijn zelfs alle haren op je hoofd geteld.

Dat komt uit de bijbel, waar deze data worden genoemd binnen een context van liefdevolle bescherming. Er is dus niets nieuws onder de zon. Die uitspraak komt ook uit de bijbel.

Vandaag de dag zien wij een toenemende beschikbaarheid van grote en complexe dataverzamelingen, staat er in mijn artikelkeuze van vanochtend. Alleen die zin al, ik word er onrustig van. Hoezo toenemende beschikbaarheid? Gaan mensen nu massaal akkoord met het vrijgeven van hun persoonlijke gegevens? Geven organisaties steeds meer hun data vrij? Of wordt er gezocht naar omwegen om toch data te kunnen delen? Lees hier verder

De mens als winstobject

Hoeveel is een kind waard? Stel dat een kind een kalfje is dat een producerende melkkoe moet gaan worden. Of een kuiken dat een leghen moet gaan worden. Een halffabrikaat dat pas geld gaat opleveren als het op de arbeidsmarkt productief wordt. Wie zou het nu in zijn hoofd halen om onze kinderen te zien als vee dat geld moet gaan opleveren! Een gedachte waar een normaal voelend mens zich tegen afzet. Onmenselijk, weerzinwekkend. Helaas gaat dit artikel over instanties en investeerders die juist hiermee bezig zijn. Het klinkt ongelooflijk, maar de gevolgen van deze visie zien wij nu in de kraamzorg, de jeugdzorg, het onderwijs en in de plannen van deze instanties om een landelijk systeem van staatsvoogden op te zetten met als doel het bewaken van hun kostbare financiele investeringen: onze kinderen.

Minister Hugo de Jonge heeft het vaak over investeren in het kind. Maar wat bedoelt hij eigenlijk?


Vlak voordat de jeugdzorg los werd gekoppeld van de overheid en over de schutting van de gemeenten gegooid, was er namelijk een ontwikkeling die aan deze radicale stap vooraf ging. Het was een uitvinding van een nieuw financieel intrument waarbij een persoon opeens een financieel winstobject voor grote investeerders kan zijn. Hoe werkt dit? Lees verder